İşinden İstifa Edip Gezi Blogger’ı Olmak!

22
22181

20 Nisan 2018, takvimlerde sıradan bir gün, benim için ise hayatımın belki de dönüm noktası! 19 yıllık kurumsal hayatıma bir nokta koyup hayatıma blogger ve gezi yazarı olarak devam etmeye başlayacağım gün. Beni tanıyan tanımayan herkes bu kararı nasıl verdiğimi sordu, ben de tıpkı blog yazmaya başladığım zaman olduğu gibi en iyisi bu konuda bir yazı yazıp zihinlerdeki bütün sorulara cevap vereyim istedim. Sorunuzun cevabı bu yazıda yoksa yorum olarak eklerseniz dilim döndüğünce cevap veririm.

Öncelikle hiçbir şey birden bire olmadı. 10 yıldır  gezi blogu yazıyorum, hatırı sayılır bir bilinirlik ve okunurluğa sahip olan blogum hali hazırda az da olsa bir para kazandırıyor, ama bu para pul mevzuularıma girmeden önce bu hikayenin nasıl başladığına bir bakalım.

Seyahat Virüsü

Seyahat etmeye başladıktan kısa bir süre sonra kanıma seyahat virüsünün her gün biraz daha işlediğini farketmeye başladım. Her fırsatta bir seyahat planı yapmak için uğraşıp duruyordum, seyahat ettikçe bu arzum daha da artıyordu. Bir gün biter mi diye bekledim ama bitmek bir yana, sürekli artıyordu. Hal böyle olunca hayatımı seyahat ederek geçirebilmenin yollarını araştırmaya başladım.

Seyahat etmek bağımlılık yaratır mı? diye de bir yazı yazmıştım.

Basit Hayat, Mutlu Hayat

Önce hayatımı basitleştirmeye, gereksiz harcamalarımı azaltmaya, gereksiz yüklerimden kurtulmaya başladım. Tam bu sıralarda yaşadığım bir taşınma aslında hayatımda belki bir kez kullanmak için aldığım ve anlamsız paralar harcadığım ne kadar çok eşyam olduğunu da görmemi sağladı. O dönemeçten sonra ihtiyacım olmadıkça kendime yeni birşey almamaya başladım. Hayatımı basitleştirme bakış açısı seyahat dışındaki tüm lüks harcamalarımı azaltmamı sağladı. Bu durum tahmin ettiğimden çok daha fazla para biriktirmemi sağladı.

Geleceğe Yatırım

Yukarıda anlattıklarımla asenkron bir zaman diliminde seyahat ederken hayatımı nasıl devam ettireceğime dair araştırmalarım devam ediyordu. Düzenli bir gelir çok işime yarardı, ben gezerken hesabıma tıkır tıkır yatan bir para. Aslında çok istekli olmamama rağmen kendime bir ev aldım. İstanbul’da bir evin kira geliri seyahat etmek için önemli bir ödenek olacaktı.

Hayallere Ulaşmak Emek İster

Blogumu yazmayı ise hiç bırakmadım, evet istediğim yoğunlukta detayda yazamıyordum belki ama o benim can simidimdi. Blog dışında bazı online-offline dergilere de zaman zaman yazılar yazmaya devam ettim. Yazmayı seviyordum, yazdıkça insanları yola çıkmaya motive ettiğimi görmek beni daha da mutlu ediyordu. İşlerimin en yoğun olduğu zamanlarda dahi yazmayı bırakmadım. Blog yazmanın bana en güzel getirilerinden biri gezi blogu yazan, gezmeyi seven çok güzel insanlarla tanıştım, harika arkadaşlıklar dostluklar kurdum.

Hazır mıyım?

Hayalim hep bir gün kurumsal hayatı bırakıp dilediğim gibi seyahat edebilmekti. Ama ne zaman sorusunun cevabını bilmiyordum! Hazır olunca? Hazır olacak mıydım? Sürekli kendi kendime öne sürdüğüm mazeretlerle hayallerimi erteliyordum, ama bir yandan hayat beni beklemiyor akmaya devam ediyordu. 1 Nisan 2018 günü Facebook bana 5 yıl önce 1 Nisan şakası olarak işten ayrıldığımı ve Ege’ye yerleştiğimi söyleyen bir mesajımı hatırlattı! 5 yıldır dilimdeydi ama bir türlü harekete geçemiyordum! O an bir şimşek çaktı ve “doğru zaman” diye bir zamanın hiçbir zaman olmayacağını, doğru zamanının şimdi olduğunu anladım. Doğru zaman şimdiydi ve ben istifa edecektim!

Benim gibi yıllarını kurumsal hayata vermiş pek çok arkadaşımdan “ne kadar cesursun” “keşke biz de bu cesareti gösterebilsek” yorumları aldım. Halbuki ben kendimi cesur görmüyorum, güvenli sulardan ayrılırken, başıma neler geleceğini bilmezken çok korkuyorum. Diğer yandan da bunca zaman sürekli kendime mazeretler üretip bu süreci ertelediğim için de geç kalmış bir hareket olduğunu düşündüğüm için içinde cesaret göremiyorum. Dışarıdan öyle görünmese de içerideki durum bu!

Bundan sonra ne yapacağıma dair bir planım yok. Tabii ki kafamda bir sürü proje, fikir, hayal var. Cebimde beni bir süre idare ettirecek birikmiş param, kira gelirim, blogdan gelen az bir reklam gelirim ile şu an en keyif aldığım şeyleri yapmaya yani gezemeye ve yazmaya odaklandım, inanıyorum ki devamı gelecek ve çok güzel şeyler olacak. Beni izlemeye devam edin 😉

22 YORUMLAR

  1. Kurumsal hayatın içinden gelen ve son 20 yıl her fırsatta seyahat eden biri olarak sizin gibi cesur ve radikal karar vererek hayallerinin peşinde koşan gençleri takdir ve hayranlıkla izliyorum. Sosyal medya aracılığı ile bu hayat tarzını tercih eden bir çok kimse ile tanışma ve hatta görüşme fırsatım oldu. Siz de artık onlardan birisiniz. Samimiyetle kutluyor ve destekliyorum. Takipte olacağım. Sevgilerimle.

  2. Hiç korkma Sevil…Hayatın akışına bırak kendini bak ne kadar rahat olacak. İlk zamanlar güvenli bölgeden ayrıldığın için kendi kendine hatta sağ ve sol loblar arasında tartışma olabilir sen sol lobu dinle…

  3. Merhaba Sevil Hanım,

    Bloğunuzu yakından takip ediyorum. Bu yazınız çok güzel olmuş. “Basit Hayat, Mutlu Hayat” kısmını daha detaylı anlattığınız bir başka yazı yazmanız pek çoğumuz için çok faydalı olacak. 🙂

    Sevgiler.

  4. Merhaba Sevil Hanım
    Almış olduğunuz bu radikal kararın sizi sonsuz mutluluğa götürecek, farklı hayatları tanımanıza olanak sağlayacaktır.Sonuna kadar destekliyorum.Yazıda bahsettiğiniz virüs banada bulaşmış durumda.Sizinle tanışmayı çok isterim.İzmire yolunuz düşerse beklerim.Yolunuz açık olsun.

  5. Her sabah herkesin yapmak istediği ancak gerçekleştiremediği bir hadiseyi yaptığın için tebrik eder, gezi yazılarında ki başarılarının devamı dilerim. Güzel günler seni bekler 🙂

  6. Benzer bir kararı 2 yıl önce aldık. 2 çocukla, 20 yıllık kurumsal hayata veda ettik ve Ege’ye yerleştik. Aynen bahsettiğiniz korkular ve bilinmezlikler bizim de yaşadıklarımızı özetliyor. Ama o süreçteki heyecanı anlatamam, yaşamak gerek. Rahatlama da cabası 😉

    Şimdi esas cesaret gerektirenin hâyâl ettiğin gibi yaşamamak olduğunu düşünüyorum. Her bir anından ve getirdiklerinden zevk alıyoruz hayatın. Hâyâl et, planla, göze al, beklentisiz ol ve yap… Benim mottom bu 👍

    Bloğumda zaman zaman süreci anlatıyorum. http://www.annegozuyle.wordpress.com

    En güzeli de günde 3 öğün çocuklarla yemek yiyebilmek, kitap kulüpleri kurabilmek ve kamp yapmak için sonsuz zamana sahip olmak oldu 👍

    Yeni hayatınız maceraları ve kahkahaları ile gelsin 😊💐

  7. Sizi uzun zamandır mümkün olduğunca takip ediyorum. Bir yıl süresince Avrupa’da birçok yeri gördüm, ve sizdeki seyahat virüsüne dair semptomları ben de bünyemde hissetmeye başladım. Son zamanlarda da içimdeki ses sürekli şunu söylüyor: ” Er ya da geç yola çıkacaksın, ve bunu yaşam biçimi olarak benimseyeceksin, ha bugün ha yarın. Çünkü bunu yapmadan kendini tamamlamış hissedemeyeceksin.” Paylaşmak istedim:))
    Yollar iyidir!
    Sevgiler,

  8. Bu radikal karar ve özgüven için tebrik ederim.. Hayatın anlamı için bir yolculuğa çıktınız, buraya gelmek için birçok soru zihninizi kurcaladı ama değecektik. Bir de böyle yaşayayımı deneyimliyorsunuz. Minimalist bir yaşam tarzı tercihiniz ile güzel bir hayatınız olacaktır. Yaşamınızda bol şans..

CEVAPLA

Please enter your comment!
Please enter your name here